Analizy i przemyślenia na temat wizji szkoły w powieści Witolda Gombrowicza Ferdydurke.

Głównym bohaterem jest Józio Kowalski, który zostaje potraktowany przez nauczyciela Pimkę jako uczeń szóstej klasy, chociaż ma trzydzieści lat. Musiał wrócić do szkoły, bardzo ciężko to przeżył. W szkole ma przyjaciół - Miętus.

Szkoła - jest to instytucja, która ma na celu wpojenie młodemu człowiekowi informacje o świecie, o życiu, historii, tradycji, uczy czytania. Szkołę stworzyli dorośli już w starożytności. Jest to instytucja ciekawa, jest potrzebna. Jest instytucją kulturalną społeczeństw. Jest dorobkiem kulturalnym społ. Jest w życiu potrzebna, bo daje pewien bagaż wiedzy, doświadczeń, z którymi wchodzi się w życie.

Szkoła w „Ferdydurke"
szkołę tworzą uczniowie (młodzi) i nauczyciele (starzy). Szkoła jest zorganizowana na zasadzie kontrastów:

• młodzi, niedojrzali, nie posiadający wiedzy - starzy, dojrzali, posiadający wiedzę,
• nauczyciele - przedstawiani są w sposób karykaturalny, są dziwni, odpychający, odrażający.
• Szkoła nie naucza, powoduje natomiast, że uczniowie dziecinnieją.

Pimko - jest niezbyt zachęcającym zewnętrznie nauczycielem; jego celem jest ogłupianie, upupianie; oni dbają o zachowanie swojej ......, aby ta sytuacja mogła istnieć. Bardzo mu się to podobało, im więcej uczniów, tym miał lepszą opinię w oczach dyrektora. Nauczyciele sięgali po różne sposoby aby upupić uczniów. Jest to zażarta walka, bo uczniowie nie chcą się upupić.
W szkole musiał być zrealizowany program, uczą schematów. Jest to indokrynacja, narzucanie , przekazywanie, wpojenie gotowego materiału.
Szkoła - jest to zbiór gotowych konwencji, stereotypów ustalonych raz na zawsze form. Spotykamy: